SEVGİLİYE MEKTUP

Bütün özlemlerim ve arzularım karmakarışık bu günlerde sevdiceğim.
Senin hasretinle dolu dolu olan bu yüreğim çırpındıkça karanlıklara
gömülüyor. Girdiğim her karanlık çıkmazlara sürüklüyor beni.
Bunalıyorum kısacası son günlerde. Eski günlerimi düşünmek bile istemez
oldum. Çünkü her anışımda içinde bulunduğum karanlık yerini zifir
karanlığa bırakıyor. Hiç bir şey eski neşemi yerine getirmiyor.
Yanlızlığın en koyusundayım şimdi. Bu durum ne kadar sürer bilemiyorum,
ama temennim çabuk bitmesinden yana. Daha fazla dayanmak güç geliyor bu
karanlıklara.
Duygu denizimin dev dalgalarla boğuşması karşısında takadımın
kalmadığını üzülerek görüyorum ve bu bana çok sıkıntı veriyor. Her şeyi
boşvermek istiyorum. Sevmekmiş, şiir yazmakmış, aşık olmakmış. Çekip
gitmek geliyor içimden bu lânet olası şehirden, bu pislik yuvası
dünyadan. Sevdiği için tek acı çeken insan ben değilim şüphesiz. Ama
yinede çok koydu bu durum bana. Günden günede koymakta.
Bir gün geçecek eminim. En azından bu kadar sarsmayacak. Ama bakalım ne
zaman. Aslında senin için acı çekmenin bile güzel olduğunu düşünüyorum
an geliyor. Fakat çektiğim acının boyutu bazen bıktırıyor. Zor
geliyor, koyuyor bana.
Artık yazılar şiirlerde teselli etmiyor düşünsene. Yazmanın bendeki
önemini bilirsin. Bu bile kar etmiyorsa koy ver gitsin. SENİ ÇOK
SEVİYORUM.